Kategoria: Anno Domini 2026

Tegoroczne obchody Narodowego Święta Trzeciego Maja w Sobowie miały wyjątkowy wymiar. Lokalna społeczność zjednoczyła się, by nie tylko uczcić rocznicę uchwalenia Konstytucji, ale także oddać hołd tym, którzy na co dzień czuwają nad naszym bezpieczeństwem – strażakom, celebrującym zbliżające się wspomnienie swojego patrona, św. Floriana.

​Uroczystości rozpoczęły się o 10.30 od wspólnej Mszy Świętej, która stała się okazją do głębokiej refleksji nad wolnością i poświęceniem. Wypełniona świątynia, obecność pocztów sztandarowych oraz mundury strażaków nadały wydarzeniu niezwykle podniosły charakter. Modlono się o pomyślność dla Rzeczypospolitej oraz o bezpieczną służbę dla wszystkich druhów z OSP i PSP.

​Marsz ku pamięci

​Tuż po zakończeniu nabożeństwa, barwny korowód uczestników, prowadzony przez strażaków, przeszedł pod pomnik. Był to moment manifestacji lokalnego patriotyzmu i przywiązania do tradycji, która w tej części regionu jest wciąż żywa i przekazywana z pokolenia na pokolenie.

​Hołd pod pomnikiem

​Główna część uroczystości patriotycznych odbyła się pod pomnikiem w Sobowie. To tam, w ciszy i skupieniu, wybrzmiała wspólna modlitwa za tych, którzy oddali życie za Polskę, oraz za strażaków, którzy odeszli na „wieczną służbę”.

​Kulminacyjnym punktem było:

• • ​Złożenie wieńców i kwiatów przez przedstawiciele lokalnych władz, strażaków z OSP, dzieci z MDP oraz uczniów ze Szkoły Podstawowej.
  • ​Zapalenie zniczy, których światło symbolizowało pamięć i wdzięczność przyszłych pokoleń.

​„To nie tylko tradycja, ale nasz obowiązek. Dzisiaj łączymy miłość do Ojczyzny z szacunkiem dla munduru, który nosi w sobie etos pomocy drugiemu człowiekowi” – dało się usłyszeć wśród uczestników.

​Dziękujemy wszystkim mieszkańcom za tak liczne przybycie i wspólne stworzenie atmosfery pełnej jedności. Obchody 3 maja w Sobowie po raz kolejny pokazały, że pamięć o historii i szacunek dla współczesnych bohaterów są fundamentem naszej małej ojczyzny.

Galeria: 3 maja 2026

W niedzielę Miłosierdzia 12 kwietnia 2026r. został rozstrzygnięty konkurs na najpiękniejszą Palmę Wielkanocną. Konkurs był przeznaczony dla uczniów klas 1-6.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wielkie zaangażowanie, pomysłowość i włożone serce w przygotowanie wyjątkowych palm.
I miejsce dla Antoniego Jaworskiego z klasy III.
Pozostali uczestnicy zajęli równorzędne II miejsca.
A byli to: z klasy I
Nikola Jastrzębska, Szymon Krawczyk, Oliwier Kasak,
z klasy II: Dominik Peryt, Oliwia Czarnecka, Mateusz Piskur, Zofia Galek, Lena Kłosowska,Eliza Motyka i Julia Polańczyk,
z klasy III: Marceli Czech, Jakub Jastrzębski, Emilia Kłosowska,
z klasy IV: Wiktor Kula i Antoni Mikołajczyk
z klasy V: Fabian Bednarz i Tymoteusz Czech
z klasy VI : Adrian Gajda
Laureatom jeszcze raz serdecznie gratulujemy, życzymy dalszych sukcesów i wielu inspiracji. Cieszymy się, że wspólnie pielęgnujemy piękne tradycje naszej parafii.
Serdeczne podziękowania dla Księdza Zbigniewa za wsparcie oraz ufundowanie nagród.
Nad całością konkursu czuwała Krystyna Węgiel – Chojnacka.

Galeria: Palma Wielkanocna 2026

Wczesnym rankiem, gdy słońce dopiero zaczynało rozświetlać mroki nocy, bicie dzwonów obwieściło całemu światu radosną nowinę. W naszej parafii odprawiona została uroczysta Msza św. Rezurekcyjna, będąca kulminacyjnym punktem Triduum Paschalnego i najważniejszym wydarzeniem w kalendarzu liturgicznym.

​Procesja pełna światła

​Uroczystości rozpoczęły się od procesji dookoła kościoła. Na czele, obok krzyża przyozdobionego czerwoną stułą, niesiona była figura Zmartwychwstałego Chrystusa oraz monstrancja z Najświętszym Sakramentem.
​Wierni, mimo wczesnej pory, licznie zgromadzili się, by wspólnym śpiewem i modlitwą dać świadectwo swojej wiary. Trzykrotne okrążenie świątyni, przy biciu dzwonów, symbolizowało ogłoszenie światu zwycięstwa życia nad śmiercią i światłości nad ciemnością.

​Liturgia Zwycięstwa

​Po powrocie do wnętrza świątyni, wypełnionej zapachem kadzidła i wiosennych kwiatów, rozpoczęła się uroczysta Eucharystia.
​„Zmartwychwstanie to nie tylko fakt historyczny, to fundament naszej nadziei” – podkreślał celebrans w wygłoszonej homilii.
​Kapłan przypomniał, że pusty grób jest wezwaniem dla każdego chrześcijanina do odnowy życia i niesienia pokoju tam, gdzie panuje niepokój. Radosne „Alleluja”, które po wielkopostnej przerwie wybrzmiało z pełną mocą, niosło ze sobą poczucie wspólnoty i duchowego odrodzenia.

​Wspólne świętowanie

​Oprawa muzyczna chóru oraz zaangażowanie służby liturgicznej nadały wydarzeniu wyjątkowy, majestatyczny charakter. Po zakończeniu mszy i paschalnym błogosławieństwie, wierni z uśmiechami na twarzach udali się do swoich domów, by zasiąść do tradycyjnego śniadania wielkanocnego i dzielić się radością ze swoimi bliskimi.

Galeria: Rezurekcja 2026

​Za nami Wielka Sobota – dzień, który w naszej parafii tradycyjnie łączył w sobie ciszę adoracji przy Grobie Pańskim z radosnym zgiełkiem podczas święcenia pokarmów. Jednak to wieczorna Wigilia Paschalna, najważniejsza liturgia w roku, stała się prawdziwym centrum naszych duchowych przeżyć.

​Modlitewne czuwanie i tradycja

​Od wczesnych godzin rannych kościół wypełniał się wiernymi, którzy przychodzili z wielkanocnymi koszyczkami. Święcenie pokarmów było nie tylko podtrzymaniem pięknej tradycji, ale też okazją do krótkiej modlitwy przy Grobie Pańskim, gdzie w skupieniu czuwali strażacy i dzieci z MDP.

​Blask ognia przed świątynią

​Uroczystości wieczorne rozpoczęły się po zmroku od Liturgii Światła. Przed wejściem do kościoła rozpalono ognisko, od którego kapłan odpalił tegoroczny Paschał. Gdy procesja wchodziła do ciemnej świątyni, wnętrze kościoła wypełniło się niezwykłym, ciepłym blaskiem setek świec. Śpiew Exsultet (Orędzia Paschalnego) przypomniał nam, że ta noc jest inna od wszystkich pozostałych.

​Podróż przez historię zbawienia

​Rozbudowana Liturgia Słowa pozwoliła nam na nowo odkryć Boży plan wobec świata – od momentu stworzenia, przez przejście Izraelitów przez Morze Czerwone, aż po radosne „Alleluja”, które po wielu dniach przerwy wybrzmiało w naszych murach z ogromną siłą. Towarzyszyły mu dźwięki organów i dzwonków, ogłaszające zwycięstwo życia nad śmiercią.

​Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych

​Ważnym momentem była Liturgia Chrzcielna. Po poświęceniu wody, wspólnie odnowiliśmy nasze przyrzeczenia chrzcielne. Jako wspólnota parafialna, na nowo wyznaliśmy naszą wiarę, co było niezwykle wzruszającym momentem jedności.

Galeria: Wielka Sobota 2026

Wielka Sobota to w polskiej tradycji dzień szczególnego wyciszenia, ale i radosnego oczekiwania. Punktem kulminacyjnym przedświątecznych przygotowań dla wielu rodzin jest wizyta w kościele z „święconką”. W tym roku w naszej parafii uroczyste błogosławieństwo pokarmów odbywało się w rytmie godzinowym – od 8:00 do 12:00.

​Poranek Pełen Symboli

​Już od godziny 8:00 rano pod kościołem zaczęły pojawiać się pierwsze grupy wiernych. Wczesna pora przyciągnęła głównie tych, którzy resztę dnia planowali spędzić na ostatnich kuchennych przygotowaniach. Mimo chłodnego poranka, nastroje były pogodne, a zapach świeżego chleba i wędlin unosił się w powietrzu przy każdym otwarciu wiklinowego wieka.

​Rytm Godzinny, Wspólny Cel

​Harmonogram co godzinę (8:00, 9:00, 10:00, 11:00 i 12:00) pozwolił na zachowanie kameralnej atmosfery. Każda tura gromadziła przekrój pokoleń:

• ​Seniorów, którzy z namaszczeniem układali w koszyczkach domowe chrzany i własnoręcznie upieczone baby.
• ​Rodziny z dziećmi, dla których godzina 10:00 i 11:00 okazały się najpopularniejsze – maluchy z dumą prezentowały kolorowe pisanki i cukrowe baranki.

​Co Kryły Nasze Koszyczki?

​Podczas krótkich nabożeństw Ksiądz Proboszcz przypominał o głębokiej symbolice pokarmów, które znajdą się na naszych niedzielnych stołach.

Finał o Południu

​Ostatnie święcenie o godzinie 12:00 zamknęło tę radosną procesję z koszyczkami. Południowe słońce rozświetliło białe serwety i bukszpanowe dekoracje, a ostatnie grupy wiernych udały się do domów, by zasiąść do wspólnego czuwania.

​Wizyta w kościele między 8:00 a 12:00 była czymś więcej niż tylko obowiązkiem – to moment zatrzymania, w którym sacrum miesza się z codziennością, a zapach poświęconych pokarmów staje się oficjalnym zwiastunem nadchodzącego Zmartwychwstania.

​„Niech te poświęcone dary przypominają nam o wspólnocie stołu i radości, która płynie z dzielenia się z drugim człowiekiem.” – brzmiały słowa wieńczące dzisiejsze uroczystości.

Galeria: Święcenie Pokarmów 2026

Wielki Piątek w naszej parafii zawsze ma szczególny wymiar. To dzień, w którym codzienne zabieganie ustępuje miejsca przejmującej ciszy, a serca wszystkich parafian jednoczą się u stóp ołtarza, który tego wieczoru stał się naszą własną Golgotą.

​Cisza, która mówi więcej niż słowa

​Liturgia rozpoczęła się w sposób, który za każdym razem wywołuje dreszcz poruszenia. Gdy procesja weszła do pogrążonego w mroku kościoła, nie rozbrzmiały organy. Najbardziej wymownym momentem był gest prostracji naszego duszpasterza – gdy kapłan padł twarzą na posadzkę przed ołtarzem, w całej świątyni zapadła cisza tak głęboka, że słychać było jedynie bicie serc zgromadzonych wiernych. To był moment naszej wspólnej pokuty i uznania własnej słabości przed majestatem Bożej Miłości.

​Pod Twoim Krzyżem, Panie

​Centralnym punktem wieczoru była Adoracja Krzyża. W tym roku to nabożeństwo miało dla nas wyjątkowo osobisty charakter. Gdy celebrans powoli odsłaniał ramiona krucyfuksu, śpiewając „Oto drzewo Krzyża”, w oczach wielu parafian widać było wzruszenie.
Każdy z nas przyniósł do tego Krzyża swoje własne trudności, choroby i troski, zostawiając je u stóp Tego, który oddał za nas życie.

​Procesja do Bożego Grobu

​Zwieńczeniem litugii było uroczyste przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Bożego Grobu. W blasku świec i przy śpiewie pieśni, ruszyliśmy w stronę bocznej kaplicy, która na te kilkanaście godzin stała się sercem naszej parafii.

​Czuwanie i nadzieja

​Tradycyjnie już, przy Grobie Pańskim wartę zaciągnęli druhowie z naszego OSP.

​Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tak godnego przygotowania tegorocznej liturgii: chórowi za przejmujący śpiew pasyjny, służbie liturgicznej oraz osobom, które zadbały o wystrój Bożego Grobu. Choć nasz kościół pozostaje teraz w ciszy, a tabernakulum jest otwarte i puste, wychodziliśmy ze świątyni z pokojem w sercu. Wiemy przecież, że ten Grób nie jest końcem, ale jedynie przystankiem przed radosnym Alleluja.

​Zapraszamy wszystkich parafian do osobistej adoracji przy Bożym Grobie przez całą Wielką Sobotę aż do Wigilii Paschalnej.